مرکز تحقیقات بیولوژی کاربردی تکوین جانوری

زمینه و هدف:با توجه به رشد روز افزون سرطان استفاده از ترکیباتی که خاصیت ضد توموری دارند مورد استقبال میباشد. استانین ها دارای اثرات وابسته به دوز دوگانه ای در جهت مهار و تحریک رشد سلولی میباشند اما در این پژوهش به بررسی اثر سیتوتوکسیسیته و مهار رشد سلولی داروی آتورواستاتین بر روی رده ی سلولی MCFV پرداخته شد.
روش بررسی سلولهای توموری MCFV در محیط کشت ١٦٤٠ RPMI حاوی سرم چنین گاو و آنتی بیوتیک کشت گردید. سپس سلول ها با غلظت های متفاوت آتورواستاتین در محیط کشت تیمار شدند و درصد زنده مانی سلولها با روشهای رنگ سنجی ترییان بلو و MTT به منظور تعیین دوز و زمان مناسب جهت تحریک رشد با سمیت آتورواستاتین تعیین گردید. همچنین تغییرات مورفولوژیکی سلول ها از قبیل میزان چسبندگی بر بستر و میزان گرانوله شدن سیتوپلاسم و هسته توسط میکروسکوپ معکوس ارزیابی شد. داده ها به کمک آزمون های آماری T-Tukey و Anova در سطح ۲۷۰/۰۵ تحلیل شد.
یافته ها: پس از ۲۴ ۴۸ و ۷۲ ساعت هیچ تفاوت معنی دار آماری در درصد بقای سلولی MCFV کشت شده در تیمار با دوزهای ۰/۱ و ۱ میکرومول آتورواستاتین نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد (۲۰۰۵). اما درصد بقای سلولی MCFV کشت شده در تیمار با آتورواستاتین ۱۰ میکرومول در زمانهای ۲۴ ۴۸ و ۷۲ ساعت نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار نشان داد (۲۷۰/۰۵)
نتیجه گیری داروی آتورواستاتین با غلظت ۱۰ میکرومول منجر به کاهش درصد زنده مانی سلولهای سرطان پستان انسان (MCF۷) در زمانهای ٢٤ و ۱٨ و ۷۲ ساعت شد.